H. Cozijn 1955-1957 - Van Ambachtsschool tot O.R.S Lek en Linge

Ga naar de inhoud

H. Cozijn 1955-1957

Oude herinneringen
De heer van Buytene was directeur en gaf ook muziekles. Tijdens een van zijn lessen wilde hij ons het verschil laten zien tussen een piccolo en een tuba. Hiervoor gebruikte hij een diaprojector. Bij het installeren van de projector gaf hij te kennen aan de leerling die bij het stopcontact zat, dat hij de stekker er kon insteken. Dat had hij (de directeur) beter niet kunnen doen, want hij had de stekker, die in de diaprojector moest, nog in zijn hand. Dat waren toen nog van die stekkers met die koperen strips aan de buitenkant. Het geluid wat er toen uit zijn mond kwam, had niets te maken met welke aria dan ook….

De heer Den Adel was in mijn tijd onderdirecteur en gaf les in de plaatwerkerij. Hier hadden we een ruimte waarin het gereedschap lag, wat niet dagelijks gebruikt werd. In deze kast stonden dan twee leerlingen om dit gereedschap uit te geven, verder mocht niemand in de kast komen. Om dit ons dus af te leren had Den Adel (bijnaam:ga wog) een idee bedacht: zet een grote voorhamer met de steel naar onderen en het hamerdeel omhoog tegen de deur en als een van de leerlingen de deur toch open doet, krijgt hij gewoon de hamer op zijn tenen. Nou dit gebeurde inderdaad, maar het was geen leerling (want die waren wel ingelicht), maar het was Den Adel zelf die de hamer op zijn tenen kreeg. En dat was lachen ja, maar niet door Den Adel.

Ook moest er een groep voor straf op een zaterdagmorgen terug komen. Er was hier iets vreemd aan, het waren allemaal voetballers of fans van Vriendenschaar en niemand van Fortitudo. van eerstgenoemde club was Den Adel voorzitter en dus dat gaf wel te denken. Dat dacht ook Bas van der Heiden, dus die kwam niet opdagen. Toen Den Adel die zaterdagmorgen Bas’ vader opbelde waar zijn zoon bleef, kreeg hij te horen: als de Fortianen er om 10 uur zijn, kom ik mijn zoon persoonlijk brengen. Hier kon Den Adel het mee doen.

Boven de lessenaar in de plaatwerkerij/smederij hing een spreuk met de tekst: ARBEID ADELT. Waar wij dan van maakten: ARBEID ADELT, MAAR DEN ADEL ARBEIDT NIET.

Meneer van Os gaf handtekenles. Hij kon zelf geweldig tekenen,maar hij kon ook geweldig tekeer gaan tegen ons. Dan schold hij ons dan uit voor boerenpummels, stelletje hufters etc. Er kwam eens een leerling langs met een collectebus voor een of ander goed doel en die kreeg te horen dat hij daar niet aan meedeed want ze zouden er toch maar sigaren van kopen.

Hij kon soms ook wel aardig zijn: als er bijvoorbeeld wat tijd over was, mocht er worden voorgelezen uit een boek dat we bij ons hadden. Ik was bij ons in de klas de eerste voorlezer. Op een dag gebeurde het dat meneer Van Os van een jarige, die langs kwam met traktatie, een koek een glas water kreeg. Hij legde zijn zojuist gekregen koek bij mij op de tafel en zei: “Dit is voor jou voor het voorlezen.” Ik zal dat nooit meer vergeten.

Meneer Koetsier was leraar Engels en ik dacht iets van maatschappijleer en tevens onze klassenleraar. Met Sinterklaas wilden wij dat wel even laten merken en werd er dus een presentje in elkaar gezet: een soort sigarenkistje met daarin een soort dubbele bodem. Hierin  zaten een paar veren en verder was het gevuld met zaagsel.  Meneer Koetsier mocht bij Sinterklaas komen en hij was zo trots als een pauw, totdat hij het pakje open maakte en al het zaagsel in zijn gezicht kreeg. Na het feest werden wij direct naar de klas gestuurd, waar wij van de directeur een geweldige uitbrander kregen. Eigenlijk vonden wij dat we dat ook wel dik verdienden en hebben alsnog een presentje voor meneer Koetsier en onze excuses aangeboden.

Meneer Beunk, leraar houtbewerking, leerde ik al kennen voor hij maar een les gegeven had. Dat was de eerste schooldag na de vakantie. Wij stonden voor de deur te wachten tot de conciërge de deur zou openen, toen er volgens mij een nieuwe leerling aan de deur stond te rammelen.  Ik zei tegen hem: “He jochie, doe is kalm aan. Je mag er zo in.” Een paar dagen later kwam ik meneer Beunk tegen als leraar houtbewerking. Hij zag er ook echt als een klein jongetje uit.

Leraren die ik nog van naam ken, waren o.a.:  Meneer Tump, Feenstra, Faber, Post, die niet zo aardig was en Wieb Wulterkens, een heel aardige leraar.

Leerlingen uit mijn klas waren oa.:

Roth, Rinie Middelkoop, Jan Veldt, Henny van der Hoef, Bas van der Heiden en Dirk van Buuren uit Beusichem.

Huib Cozijn, leerling 1955-1957

Van Frans Kielestein uit Beesd ontving ik een foto uit 1957 van de afdeling machinebankwerken


Tweede rechtsonder is Frans Kielestein, links Theo van Tiel, degene die bovenaan omarmd wordt is Joop van de Biesebosch
Terug naar de inhoud